|
فهیم نصیری ـ دنمارک
کنفرانس « دوم – بن » در پرده و ابهام
کنفرانس بن اول یک دهه قبل از امروز حاصل رایزنی های کشور های زیدخل جهان تحت رهبری
امریکا کلید خورد که محصول تب و تلاش امریکا وشرکت توتل اداره موقت بریاست حامد
کرزی ایجاد شد. یک دهه قبل در کنفرانس بن چهار گروه عمده( 1 – نماینده جبهه متحد
اسلامی افغانستان یازده نفر/2 ـ جریان صلح روم نه نفر / 3 ـ جریان صلح قبرس سه نفر/
4 ـ جریان صلح پشاور سه نفر ) تحت نظرامریکایی ها و متحدانش حضور به هم رسانید در
ان نشست فرمایشی (11) نفر از مجاهدین سر به کف وخون خوار(9) از طرفداران ظاهر شاهی
فراری و صاحب قصر افسانوی فیروزه (3) نفر از از عوامل چور وچیاول به اصطلاح هوادارن
صلح قبرس و (3) نفر از مجاهدین طرف داران پاکستان جریان صلح پشاور این قتلان مردم
بی دفاع و رنج کشیده ما شامل بودند .
جلسه فوق الذکر (9) روز ادامه داشت این نشست فرمایشی بن تحت نظر ( اخضر
ابراهیمی) نماینده سازمان ملل متحد در امور افغانستان و (44) مشاور به همره نماینده
گان کشورهای 2+6 تدویر یافت دراین نشست نه روزه ساختار و تشکیل دولت فعلی افغانسان
را ترسیم نمودند . جناح های درگیری قضیه و عوامل انها تلاش داشتند تا دست پرورده
ها و نوکران حلقه به گوش خود را در حکومت موقت بقدرت برساند به تلاش شبا روزی
امریکا و نشست های فشرده ونفسگیر کرسی ریاست حکومت با اعمال نفود و قدرت که
امریکا در میان اروپائیان و اشتراک کننده گان داشت حامد کرزی یکی از عوامل و شخص
مورد اعتماد بوش به قدرت رسید . و ورازت خانه ها کلیدی با رایزانی ها زیاد میان
جناج ها وگروه های مجاهدین تقسیم شد . ازنشست بن اول تا اکنون یک دهه گذشت وضع
امنیتی ، اقتصادی ، اجتماعی ، سیاسی آنطوریکه لازم بود بهبود نیافت بلکه وضع مردم
نادار و فقیر بیشتر از پیش بدتر شده است
درکنفرانس بن اول فصیله بعمل آمده بود تا: حکومت داری خوب، آزادی بیان و
انتخابات آزاد وحق انتخاب رئیس جمهور ، تشکیل پارلمان ، انتخاب شورای ولایتی ، شورا
محلی ریشه کن کردند فساد اداری ، بهبود وضع زندگی مردم بازسازی نو سازی زیر بنای
های اقتصادی و قضایی که درطول جنک ها داخلی ویران و نابود شده بود، ایجاد شغل و
زمینه ی کار و جلوگیری از غضب زمین های دولتی و تطبیق عدالت انتقالی صورت گیرد، اما
تا جای که دیده شده است هیچ یکی از فیصله های بن اول در جامعه ما بصورت واقعی جامه
عمل نپوشید، زندگی مردم بهبوده نیافت دیده میشود که وضع امنیتی، اقتصادی وسیاسی
فاجعه بار است . انتخابات ریاست جمهوری و پارلمان پر از تقلب بود هیچ نهاد دولتی
طبق قانون اساس کار و فعالیت نمیکنند. قضا، پارلمان ، ریاست جمهوری و (9) وزارت
خانه واداره مستقل دولت غیر قانونی به وظایف خود ادامه میدهند و رای اعتماد از
پارلمان نگرفتند فساد اداری به اوج خود رسیده کشور ها ی کمک کننده از کار کردن به
اداره کرزی خسته شده اند ناگزیزند که تا بن دوم را برگزار و راه بیرون رفت خود را
مساعدت سازند .
بزرگترین انتقاد اگاهان سیاسی دربن اول این بود که درنبود عناصر و شخصیت های
مستقل سیاسی، فرهنگی، دگراندیشان و روشن فکران، نمیتوان جامعه را بطرف عدالت و
دموکراسی سوق داد ودرکنفرانس بن دوم باید این خلا ها پرکردد واین کار حکومت
افغانستان است که درترکیب هئیت اعزامی خود تمام جوانب قضیه را در نظر داشته باشند
ورنه همان راهی خواهد بود که راهش در ترکستان است .
نشست بن دوم درشرایطی برگزار میشود که هنوز قسمت عمده فیصله های بن اول اجرا
نشد و افغانستان فعلا در شرایطی بحرانی قرار دارد تمام نهاد های دولتی غیر مشروح
است از ریاست جمهوری گرفته تا پارلمان ، قضا و شورای های ولایتی و اداره مستقل
حکومتی هیچ کدام اینها به رای واقعی و بیطرفانه ء مردم انتخاب نشده بلکه از طرف
کشور ها ذیدخل به کمک تیم و اعضای بلند پایهء ریاست جمهوری انتصاب شده اند .
در کنفرانس بن انتخاب دولت کرزی در فضای جنجال های سیاسی ایجاد شد ، اما کرزی
درنزد جامعه بین الملل متحد شده بود تا زمینهء رشد اقتصادی ، اجتماعی ، سیاسی، و
ایجاد نهاد های مستقل حقوق بشر وجامعه مدنی و همچنان تصویب قانون اساسی ،انتخابات
آزاد و شفاف ریاست جمهوری ، پارلمانی ، شورا های شهر و محل ، شهر داری ها را در
کشور بطور آزادانه و منصفانه برای منافع اتباع جامعه ایجاد میکنند ، اما متأسفانه
بر وعده خود وفا نکرند حکومت غیر مشروح بدون حمایت مردم را تشکیل کردند. فساد اداری
از شروع حکومت موقت اغاز و دوره اول ودوم ریاست جمهوری جناب کرزی به اوج خود رسید
که همین اکنون فساد اداری بیداد می کند و گفته میشود که خود رئیس جمهوری و
اطرافیانش در این فساد سهم بزرگی دارند .
رئیس جمهور افغانستان به ایجاد تـنشهای انتخابات پارلمانی درحال اجرا برنامه های
برای تداوم قدرت در سال های آینده خود است مشاروان وحلقه ارک نشینان در تلاش اند که
موقعیت شان را در دولت کرزی و نظام موجود حفظ نمایند از خون و گوشت و پوست مردم ما
استفاده نمایند تا به اهداف ازقبل تعین شده خود برسند .
اگر چه کنفرانس دوم بن به میزبانی آلمان و رهبری افغانستان در ماه دسمبر سال روان
میلادی در شهر بن آلمان برگزار میشود. ادامه ی همکاری جامعه جهانی با افغانستان پس
از سال 2014 میلادی و چگونگی به مصرف رساندن کمک های جامعه جهانی در افغانستان از
موضوعاتی است که قرار است در نشست دوم بن مورد بحث قرار گیرد.
بناأ در ذهن هر یک از اتباع کشور سوالات پیدا میشود که :
سیاسیون جامعه جهانی درسیاست های مرامی خویش در افغانستان بازنکری میکنند ؟ و یا
مانند سابق در اهداف و مرام خودشان دربخش های سیاسی ، اقتصادی و اجتماعی و همچنان
مبارزه با تروریزم ادامه میدهند .
آیا برنامه حضور دایمی امریکا در افغانستان شامل اجندا خواهد بود ؟
آیا طالبان را از بدنه ی القاعده جدا ساخته وارد ساختار سیاسی کشور خواهند نمود؟ ،
در حالیکه طالبان این جلسه را تحریم میدارند .
آیا درنشست بن دوره جدید مبارز با ترویزم بین المللی بررسی خواهد شد؟ ،
آیا عملکرد های امریکا و متحدانش در طی چندین سال اقامت در افغانستان به بررسی
گرفته خواهد شد ؟ .
آیا ساختارقطعات نظامی افغانستان تعویض خواهد شد؟، در حالیکه پلان رهبردی جنگ
امریکا در افغانستان توسط (50) نفر از متخصصین امور استراتیژیست های موافق امریکا
به بررسی صورت گرفته و در آن تذکر به عمل امد که ساختار های نظامی فعلی افغانستان
دارای ناقص کلی میباشد باید از پایه واساس در مورد تجدید نظر شود .
همه میدانند وامید دارند که در کنفرانس بن دوم اقای کرزی وقتی وارد نشست شود
دیگر آن چهره محبوب و شخص قابل اعتماد امریکا و غرب نیست کرزی در طول ده سال حکومت
خود از کنفرانس بن اول تا بن دوم هیچ کدام دست اورد ندارد برعلاوه که دست اورد
ندارد درگیری و کمکش های سیاسی به جامعه جهانی و نهاد های دولتی و مشکلات امروز
کشور که تمام این ها درسیستم مدیریتی کرزی وعاملین ارک نشین اوست بی تردید دربن دوم
روی انها بحث و گفتگو صورت خواهد گرفت ؟!!.
آیا اینده افغانستان را باز خارجی های رقم خواهد زد؟. اکرچه ظاهرا جلسه دوم بن در
رسانه ها گفته میشود که پیش برد و طرح بن دوم کاملأ افغانی . بسیاری ها فکر میکنند
که اینهم یک دورغ دیگر کرزی و تیم کار وی است .
بناأ از آنچه گفته شد اینست که اجندای واقعی جلسه بن دوم به بیرون نه خزیده وحکومت
باید در مورد آجندای این نشست وضاحت بدهد، اجندی کنفرانس بن باید تعریف شود، تا روی
مفردات این کنفرانس اجماع عامه پرسی و ابراز نظری بوجود آید و از روشنگران و نخبه
گان واقعی افغانستان در سهمگیری شرکت فعالانه داشته باشند تا نشود که مانند جلسه بن
اول همه مردم افغانستان را بر یک تصمیم فیصله کن چند گروه مجهول قرار دهند ، و
همچنان واضح گردد که اشتراک کننده گان آن کی ها خواهند بود و چه کسی حق انتخاب و
اشتراک را خواهند داشت. زیرا
به گفته برخی از ناظران اگر چه دولتهای افغانستان و آمریکا همواره گفته اند که
نمیخواهند طالبان دوباره در افغانستان به قدرت برسند؛ اما تلاش ها برای مصالحه
نشان میدهد که حکومت افغانستان و جامعۀ جهانی طرفدار مشارکت طالبان در ساختار
سیاسی افغانستان هستند. در صورتیکه طالبان تا اکنون قانون اساسی افغانستان را به
رسمیت نه شناخته و خروج خارجی ها را بدون هر نوع قید و بند میخواهند ./
|
تأملي بر جهان بيني مولانا جلالدين محمد بلخي
