نوشته از : اسماعیل فروغی

ارسالی صمد ـ هادی

قصر کیست ؟ حکومت یا جامعه ی جهانی

اخیرا حامد کرزی رییس جمهور افغانستان ، در حالیکه به حقیقت موجودیت فساد گسترده در دولت اعتراف نمودند ، بازهم خارجیان را عامل عمده ی گسترش فساد در افغانستان دانستند . ایشان جامعه ی جهانی را به این متهم کردند که ، کمکها و قراردادهای خود سرانه ی آنان ،  سبب افزایش و گسترش فساد در دستگاه دولت شده و اینکار آنان دولتی را در کنار دولت افغانستان بوجود آورده است.

حامد کرزی طی کنفرانسی که بمنظور مبارزه با فساد در کابل دایر شده بود ، بصراحت اعلام داشت که : خارجی ها  " حکومت موازی " با حکومت افغانستان را بوجود آورده اند. و درست همین  " حکومت موازی "  حکومت افغانستان را ضعیف و بیچاره نموده ، فساد و بی  سامانی را در سراسر کشور وسعت داده است .  و تا زمانیکه این " حکومت موازی " از بین نرود ، فساد و نا بسامانی هم از بین نخواهد رفت .                                                                                     او واضحا گفت که :  "  زمانیکه حکومت ضعیف شد ، مامور از رییس جمهور نترسید ،  از رییس شورا و سنای خود نترسید ، از معاونین خود نترسید ، از وزیران خود نترسید ، معاشش را خارجی برایش داد ، موتر ضد گلوله اش را هم خارجی برایش داد ؛ او سر ما رای نمیزند ، او مرتکب فساد هم میشود و فکر میکند که من پشتیبان دارم ، کسی چیزی بمن گفته نمیتواند . "

هرچند رییس جمهور کرزی در گذشته نیز کشور های خارجی را انتقاد نموده و پای آنان را در فساد دخیل دانسته بود ؛ اما این اولین بار است که با صراحت از " حکومت موازی " با حکومت افغانستان سخن گفته ، آنرا عامل عمده ی گسترش دامنه ی فساد در دستگاه دولت قلمداد مینماید .

این سخنان رییس جمهور در حالی مطرح میگردد که ، ایشان از چند ماه به اینسو در رابطه به گسترش افسار گسیخته ی فساد در دولت  ، زیر فشار شدید حامیان خارجی شان قرار داشته و به ایشان هشدار داده شده است تا حتما علیه فساد مبارزه نمایند ؛ در غیر آن مورد حمایت قرار نخواهند گرفت.

جامعه ی جهانی ، بی کفایتی و ناکارآمدی حکومت افغانستان را تنها عامل فساد و ناکامیهای هشت ساله میدانند .

این اتهام بندیها و مقصر شمردن های متقابل که بدون شک بازهم  خیمه شب بازی ای  بیش نخواهد بود ، در حا لی صورت میگیرد که جنگ و خشونت در کشور شدت بیشتر کسب نموده ، هر روز تعداد بیشتری از هموطنان بیگناه ما ، به اشکال گوناگون ، قربانی اشتباهات و خطا های دولت ناکار آمد افغانستان و  " حکومت موازی " آن  ( امریکاییان و اروپاییان  ) میگردند.

اظهارات اخیر مقامات سیاسی و نظامی امریکایی و انگلیسی مبنی بر شدت گرفتن جنگ و گسترش دامنه ی فساد  در افغانستان  و اعترافات اخیر رییس جمهور کرزی مبنی بر فساد افسار گسیخته در دستگاه دولت ، گواه این حقیقت است که ، هشت سال گذشته  ،  هشت سال مملو از ناکامیها در عرصه ی جنگ با تروریزم و هشت سال پر از اشتباهات  و خطاها  در عرصه ی دولتسازی و  مبارزه با فساد بوده است.

طی هشت سالیکه گذشت ، هزاران افغان بیگناه به اشکال گونه گون بقتل رسیدند وخانه های فراوانی به ویرانه مبدل شد  که تا هنوزهم  دورنمایی برای پایان کشتار و ویرانی در افغانستان بچشم نمیخورد .                                                                                                                      طی هشت سالی که گذشت ، دهها اداره ی فاسد و نابکار (  زیر نامهای قشنگ و فریبنده ) به  اداره های فاسد قبلی افزوده شده ، گام مؤثر و سازنده یی  در راه دولتسازی واقعی ، برداشته نشد .               اکنون پس از هشت سال دولتداری ، هم رییس جمهور کرزی  و هم حامیان بین المللی شان ، از سرخورده گی و ناکامیهایشان در مهار کردن جنگ میگویند و از ناتوانیها و ناکامیهایشان در مبارزه علیه فساد افسار گسیخته در دستگاه دولت .  و شرم آورتر از همه اینکه ، هریک ،  دیگری را مقصر دانسته ،  هنوزهم هیچکدام صادقانه در راه ختم جنگ و ریشه کن کردن فساد ، گام بر نمیدارند.

اگر رییس جمهو کرزی و حامیان بین المللی شان واقعا علیه فساد و مفسدین میرزمند ، اولتر از همه باید عاملان اصلی ناکامیهای هشت ساله را به میز محاکمه بکشانند ــ آنانی را که با ایجاد ایتلاف مخوف اقتصادی میان جنگسالاران قطاع الطریق  و تکنوکراتان سودجو ؛ تهداب اصلی فساد های گسترده و کلان را گذاشته ، هنوز هم  دارایی های عامه را به اشکال گوناگون به یغما میبرند .              اگر امریکاییان و رییس جمهور کرزی براستی بدنبال مفسد ین هستند ، خوب است بجای اتهام بندی های نمایشی ، به ماحول خویش نظر انداخته ، از خویشاوندان ، دستیاران و تعداد زیادی از وزرای کابینه ی جدید و کابینه ی قبلی رییس جمهور  بپرسند که  چگونه توانستند و با کدام معاش قادرشدند به میلیونها دالر و به این مال و مکنت بسیار دست بیابند ؟                                                       هرگاه رییس جمهور توانستند در اول از خویشاوندان ، دستیاران و وزرای خویش  ،  حساب بگیرند ، بدون شک قادر خواهند شد تا  از دیگران نیز حساب گرفته ، در مبارزه علیه فساد به موفقیت نایل آیند . در غیر آن با مبارزه ی نمایشی علیه فساد هرگز نمیتوان فساد را از جامعه ریشه کن نمود.

هرگاه رییس جمهوردرعمل ، خود برای خویشا وندان ، آشنایان و مامورین عالیرتبه ی   شان ، اوامر قرار داد های بزرگ با خارجیان  را صادر کرده و یا واسطه شوند ؛ از گسترده گی فساد هرگز کاسته نشده ، و مردم هیچگاهی به سخنان شان  باور نخواهد نمود.

مردم  میخواهند   تا رییس جمهور کرزی اینبار صادقانه ،  با قاطعیت و با شهامت  در برابر دزدان کلان داراییهای عامه بایستند و از کلانترینها ــ که معلومدار نیز هستند ــ فی المجلس نام برده ، از آنان بخواهند تا در برابر قانون ، از ثروتهای میلیونی شان پاسخ بگویند.

مردم از سخنرانیهای بسیار و درامه سازیهای تکراری ، خسته و دلزده شده اند . مردم در انتظار عمل و در انتظار اصلاح از خود هستند .

مردم از رییس جمهورکرزی  و حامیان بین المللی شان   میخواهند تا به ادامه ی استراتژی ناکام دولتسازی شان ،  بیش ازین اداره ها   ،  ریاست ها  و  وزارتهای  فرمایشی و مصلحتی ایجاد ننموده ،   پول ملت را به کیسه های آشنایان و خویشاوندان معاشخور خویش نریزانند.

مردم به این عقیده هستند ، تا زمانیکه ساختار حکومتی از ریشه تغیر ننموده ، به مصلحت اندیشی ، قوم گرایی ، تنظیم گرایی و محل پرستی نقطه ی پایان گذاشته نشود ؛ نا امنی ، فساد لجام گسیخته و بیکاره گی دولت همچنان ادامه خواهد داشت .

همچنان مردم به این عقیده هستند که ، تا آنگاهیکه دول خارجی بخصوص امریکاییان و انگلیسان ، به بهانه های گوناگون ، از دخالت مستقیم در امور سیاسی و اقتصادی کشور ما  دست نکشند ؛ نا امنی و فساد کماکان در افغانستان گسترش خواهد یافت.بالاخره  مردم به این باوراند که  ، هم جامعه ی جهانی و هم دولت تحت الحمایه ی شان برهبری حامد کرزی ، در توسعه و گسترش دامنه ی فساد  دست داشته و تا هنوز  گناه این مصیبت بزرگ را یکجا باهم بدوش میکشند .