قابل دسترسی بود. هرچند سیستم مخابراتی اکثرا محدود به بعضی بخش های حکومت بود،
مردمان محل نیز دسترسی محدود به خدمات
داشتند.
در دو دهه گذشته (سال های ۸۰ و ۹۰)، ناآرامیهای سیاسی – اجتماعی و
همچنین جنگ نه تنها زیربناها و ثروت افغانستان را منهدم نمود، بلکه سیستم های
مخابراتی را نیز تخریب نمود و به آن رسیدگی صورت نگرفت. در اکثر بخش های کشور حتی
خدمات مخابراتی بسیار ضروری موجو د نبود.
مخابرا ت پس از
سال ۲۰۰۱
پس از سال ۲۰۰۱
وزارت مخابرات و تکنالوژی معلوماتی
از جمله اولین ادارات افغانستان بود که ستراتیژی و پالیسیهای عمومی را برای سکتور
مخابرات ترتیب نمود تا کمپنیها و ادارات خصوصی را به منظور سرمایه گذاری در بخش
مخابرات و بکار انداختن سیستمهای مخابراتی قادر نماید. از ان سال ببعد شرکتهای
افغان بیسیم ، روشن، ایم تی این گروپ ، اتصالات ،وشبکه دولتی تیلی کام به فعالیت
خویش آغاز نموده امروز 80 فیصد کشوردر تحت پوشش مخابراتی قرار دارد.در34 ولایات
افغانستان کار مخابرات توسط خود افغانها انجام می پذیرد.بیشتر از 5 ملیون افغان
روزانه از موبایل استفاده می نمایند.اخیراً انستیوت مخابرات درچوکات وزارت مخابرات
تاسیس گردیده است که بسویه لیسانس شاگرد تربیه می نماید است.اکنون 40000 افغان
مصروف کار در مخابرات است. در افغانستان فعلاً 56.3 هزار تلفون ثابت فعال می باشد.
تا اکنون 1.5 ملیارد دالر از طرف کشورهای خارجی درافغانستان در عرصه مخابرات
سرمایه گذاری شده است. 4 فیصد نفوس کشور(یک میلون) از خدمات انترنیتی بهره مند است
درحالیکه کشورهای همسایه 40.فیصد می باشند.
شبکه انترنیتی
واستفاده از
تلفونی
در طول سالهای جنگ دولت افغانستان کدام علاقمندی به شبکه انترنیت نداشت بناعاً
کشورهای همجوار همانقدر سرعت انترنیت دارند که برای خود شان کافی نیست چه رسد که
ترافیک و یا ترانزیت کانال انترنیت برای افغانستان گردد.مثلا ازبکستان 334.1 بیت فی
ثانیه –قرغزستان 702.4 بیت فی ثانیه ایران 472.6 بیت فی ثانیه پاکستان 404 بیت فی
ثانیه میباشد.که امید واری از همسایه ها نیست دریک صورت امکان دارد که جدیداً
کیبلها به طاقت بلند نصب گردد. در حالیکه ظرفیت کانال انترنیتی قزاقستان 4782.6
روسیه 2324.6 کشور چین1735.5 میباشد که به ما امیدواری میدهد.
طبق
بیانه سنگین وزیر مخابرات
درگذشته
قیمت
یک
میگابایت
انترنت
تا 4000
هزاردالر
برای
وزارت
مخابرات
هزینه
دا
شت،
ولی
هم
اکنون
به
750
دالر
کاهش
یافته
است.
دلیل آن اتصال شبکه فایبر نوری به کشور پاکستان میباشد.این پروژه درسال 2007 به
سرمایه 70 میلون دالربکارخویش آغاز نموده است.
این پروژه هم اکنون هفده ولایت و 68 ولسوالی افغانستان را با هم ارتباط داده است.
دومین پروژه انترنیتی
DSL
در شهر هرات به ارزش 3 میلون دالر افتتاح گردید.این پروژه با اتصال شبکه فایبر نوری
کشور ایران فعالیت می نماید. باید گفت پروژه اتصال فایبر نوری پاکستان وایران
تضمین ندارد .مانند مالهای تاجر افغانی در بندر عباس و کراچی خواهد بود.
شرکت تیلی کام قیمت یک ساعت انترنیت را از طریق موبایل 60 افغانی عرضه میدارد که
درآینده 6 برابر کاهش خواهد یافت.
فعلاً عزیزی بانک 13
MB/SEC
انترنیت را به قیمت
750 دالر درماه خریداری مینماید درصورت که کیبل از چین قزاقستان روسیه داخل خاک
شبکه بندی گردد قیمت 20
MB/SEC
ان از 50 دالر تجاوز نخواهد کرد.
.
اخیراً کمپنی گوگل خواسته است تا در افغانستان شبکه انترنیتی را فعال سازند.
انترنیت چیست!
اینترنت مجموعه
از شبکههای
بزرگ و کوچک جهانی است که با هم پیوسته
اند
و نام اینترنت
(شبکههای
در هم تنیده)
از همین مجموعه گرفته شده است.
در واقع انترنیت مالک ندارد.
وبه هیچ کس
تعلق ندارد.
کار اینترنت
در سال
1969
با چهار هسته یا سیستم کامپیوتری میزبان شروع گردید اما امروز میلیونها
مورد از آنها در سراسر جهان وجود دارند.انترنیت کیبل به کیبل کمپوتر به کمپیوتر
ارتباط دارد.غرض دریافت این شبکه بزرگ بدون کیبل کاریست خیلی مشکل و گرانبها.هرچیزی
که به انترنیت داخل گرددمیتوان آنرا دریافت .پس تمام تلویزونها تلفونها وغیره که به
انترنیت نصب باشد میتوان آنرا دریافت. انترنیت اروپا امریکا وآسیا توسط کیبل باهم
ارتباط دارند.بسیاری کمپنها یک محل را کیبل بندی می نمایند وانترنیت را بفروش
میرسانند بنام لوکل انترنیت یاد میشوند.
اینترنت صاحب ندارد بدان معنا نیست که هیچ کس بر آن نظارت ندارد.
یک موسسه غیرانتفاعی به نام انجمن اینترنت
(Internet
Society)
که در سال
1992
تشکیل شده است مسئول نظارت بر
آن
است و مراقب است که پروتکلها
و قوانینی که در مورد اینترنت تصویب شدهاند،
در سراسر جهان اجرا شوند
پست
درافغانستان
برای بار درافغانستان پسته خانه رسمی در سال 1870 در بالا حصار کابل و مراکز
ولایات تاسیس گردید. کاراین پسته خانه ها خیلی بطی پیش میرفت.درسال 1918 پسته خانه
ها در شهرهای بزرگ اضافه گردید. درسال 1928 افغانستان عضویت اتحادیه پست جهانی را
بدست آورد.درسال 1934 درچوکات وزارت مخابرات درآمد درسالهاس 1980 الی 1990 معضله
اجازه پوستر محدود گردیده بود. درسالهای 1997 الی 1999 پوسته خانه ها دوباره فعال
گردید ولی اجاز و فروش پوستر به آنها داده نشد.تا انکه درسال 2003 اجازه چاپ و فروش
پوستر به ریاست پوست افغانستان داده شد.
تأملي بر جهان بيني مولانا جلالدين محمد بلخي
