بیا نیشتر بزن لیلی

بیا تو رگ رگــم را پـــاره کُــــــن ، نیشتر بزن، لیلی!

دلت گـــر یخ نَشُد: از ســــــــر بزن، بیشتر بزن، لیلی!

دگر این نعش ســــــــــــرگردان شده بار ِ ســـر ِ دوشم

شَقش کُن، بند - بندش کُن، بزن! خنجر بــــزن، لیلی !

تمام لحظه های هستی ام مــرگ اســـــت و جان کندن

تمامش کُن! بــــه قتلم آســـــتین را بَـــــر بزن، لیلی!

جــــهادی شو، گمانم کُـــن چــــو شهر کابل و آنگاه :

به موشک شرق وغـــــرب وسینه ی قمبر بزن،لیلی !

« حلالـــــم » کُن، بــــــرقصانم ز بعد ِ سر جدا کردن

به روغن داغ گردانم، بــــه رگ : اخگر بزن، لیلی !

نپرس از« قاف »و«کاف»من،چه فرقی میکند ظالم!

چَکُش بردار با میخ و بـــــــه پا و ســـر بزن، لیلی!

بـــــرای طــــــــرح مرگ من به دنبال  چه الهامی!؟

ســــــری تا گندهارا و  گهی لــــــوگر بـــزن، لیلی !

ســــــــــــرم را که به پایت سالها سائیده  می رفتم

به سبک و شیوه ی نابِ « مُلا عمر » بزن، لیلی!

بپوشانم تو« دست دوزیِ » دست دشــــمن  ما  را

کلـــــــــید انفجارم را،  الله اکبر ! بـــــــزن، لیلی !

نمُردم، در کنار جاده یا جایی کــــــــه می خواهی

ببندم، رو به خاکم کن... و بعدن  سر بزن، لیلی!

سلیمان دیدار شفیعی

۲۵/۱۲/۲۰۰۸

5 جدی 1387