بی تو

بـــی تـــــو حالـــم به خدا از خـــــود من بد میشه

زنده گــــــــی ام ز غـــــمِ دردِ تو گد - ود میـــشه

لحظه ای دورزتو؟ این صد وسه صد قرن است :

سده هــــا ضرب خود و این صد و سه صد میشه

بی تـــــو گویا کـــــــه غزل مرده و احساس اجل:

بُغض سردیست کــــه راه ی نفسم ســـــــــد میشه

بی تـــــــــو، یادِ تــــــو قطاریست که آژیر زنان

روی نعش غـــــــزلم شام و ســــــــحر رد میشه

تن مـــــــن: آدمِ آواره تــــــر از بــــــــادِ خـــــدا

روح مــــــن: لعنت و هــــــم کافَر و مُرتَد میشه

بی تو، کفرم، به خدا زشت؛ ولـــی با تو عزیز!

خـــــــون ایمان خدا در رگِ مـــــــــن گد میشه

نشود ســـــــــــــــــجده به مـــحراب خدا بار دگر

ظالمــــــی رفـــــــــــته ز پیشم، اگر آمد، میشه

سلیمان دیدار شفیعی