|
هـــو ای
عـید
هـــــــوای
عـیــــد بـسر شــــوق آرزو دیــــــدار
کجاســت
عیــد به غـــــربت غــریب را ای یــار
مبارک
اســـت عقاید به صوب مـــذهب و دیـــن
بـه
شـــــرط ایـنکه تـوانـی بـــــود تـــرا یک بار
یـکـی
بــــــه کـعـبـه تـنـعم طواف را پـــــنداشت
دگـــــــر
گـرسـنـه و بـی خـانـه و بـــــدون نـهـار
بــــه
اشـک دیـدهء آواره گـــــان بـــی مـیـــــهن
قـسـم
کـــــه صـدق چنین اســــت میکـنم اظـهار
خــــــدا
بـه درگـهــت آیـد اگـرنـه ســنگ دلــــی
بــــــراه
دور مــرو دســـت گــیــر کــام بــــر آر
اگر
به خویش پسندی تــو قصـروحورو بهشت
زحـــــج
کعـبـه گـــذر حاجـــــت غــریــب بــر آر
بـبـیـن
بــــه قـصـر مـنـا بـر دوچـشم قـــربـانـی
عـرب
بـه خـانه خــــــدا گـــوشت را نـدارد کـار
گـرسـگـان
وطـن چـشــــم شـان بـه امـیـدیـست
یک
عمر گــــوشت نخوردنـد و دیـده اند صدبار
قـرائــت
ار بــه نـمـازتــو فـــرض عـیـــن بــود
کـجـــــا
شنـیـده ای تــو نـالــه هـای در تـکــرار
بـه
طـفـل پـای بــرهـنـه کـه ژنــده پــوش بــود
بــه
پـــــات روی گــذارد هـــــمی کــنـد اظـهــار
یـکی
بـه صـدقه بـده تـا کـه صــد، خـدا دهــدت
تـو
دســـــت خـویـش نـهادی بــروی آن دسـتار
ادای
سـنـــت و فـــرضــت اگــر که امــر بـــود
روا
تــر اســت مـدد مـــــادرش بــود بــیـــمـار
خـــدا
بــه طـعـــنـه و افــراط عـــیـــد مــی آرد
کــجــا
رواســت بـــه طــفـــل یـتـیـم ایــن
آزار
هــزار
گـــونــه دلـیـلــم بــه ســر بــود
امـروز
زبـــیـم
کــفـر مـرا نــیـســـت جـرئــت گــفــتــار
خــدای
را بـه کـدامـیـن زبـان ســـخــن گــویــم
کــه
بـنــده ات بــه مــلامــت کــشد مرا ایـن بار
حــنـای
دســت تـنـعـم بـه حــج و قــربـانـیـست
مـرا
کـه نـیـسـت سـزاوار، پـس به عـیدچـه کار
شهرتامپره
کشور فنلاند، روز
پنجشنبه
۲۷/۱۱/.۲۰۰۸. حضرت ظریفی
|
تأملي بر جهان بيني مولانا جلالدين محمد بلخي
