|
خدای
وسوسه
هــــوای زمـزمه در ذوق آرزو
گـــم شــد
صــــدای تار بـــــه رگهای جان
ترنم شـد
بــــه کاسهء ســــرم آهنگ
انجماد گداخت
و زخمه های ســـــر انگشت هام
انجم شد
طـنین رعـد نـوایـم بـــــه
اشـعـهء نـفـسـم
بـسـان صـــــاعـقـه رجـم شهـاب گـندم
شد
بـر آدم کـــــه بـهـشتش نصیب
دوران بود
فـراز پـهـلـوی چـب در فـضا
تلاطـــــــم شد
به مذهب کـــه ز حب الوجود بر می
خاست
بــه جــــای آب زســیـلاب هـا
تــظـلـم شــد
خـدای وسـوسـه ام نـسل تـازه
کـرد ایـجـاد
کـه طـبـع قـاصـر دل ایـن
چـنـیـن تـنـعـم شـد
حضرت
ظریفی
| 
تأملي بر جهان بيني مولانا جلالدين محمد بلخي
