چک چک باران

با پنجه های چک چــک باران چکیده ات

زلفــم بشسته یــی ونـــوازش نمـــو ده یی

چون شا خه هــای سبز در ختان نو بهـار

سبزم نموده و بــه ســرورم فــزو ده یــی

ای ابــر نـــو بهار مــن از مهــر و الفتت

باران شـــدی بـه بحر دلــم ره گشوده یی

هرصبح کنارپنجره چون مهرسر کشــی

گو یا تو هم ز خاو ر خورشـید بوده یــی

با رمز از محبت و عشق و وفا ی خــود

از دل غبــــار تیــــره اندوه زدو ده یـــی

از جلـــوهء فروغ جمـــالت عــزیــز مـن

بنگــــر چه عا شقانه زمــن دل ربوده یی

درپیچ وتاب جادهءعشقت (عزیزه) دیـــد

چون من هــزاردیگری عاشق نموده یـی