مخمس

آمدن به دنیا پشــــتاره در قـــــبال دارد      ایمان به خــــــدا و کتابش جمـــــــال دارد

آب بقا ز ناودان رحمت آبشـــخوری        که سبحه ای یزدان شفق و کوثرجمال دارد

عمری هدر شد مَرکب خویشتن تغافل دارد

خیرو فضیلت را رســـــاله ای خویشتن کن     خود پسندی را رسانه ای بر دیگران کن

شرم و حیا را جمله ایمان پندار در محمل     تـا که باشد اثر بر خویشتنت مزین کن

عمرت را خصلت بر رســـالت دیگران کن

هر آنچه داری چون طرفه دورزخصلت کاذب     نهان مپــندار قلوب را با خبر ز منکوب

یــاری از خــدا جو جوان را خـــبر ز پیری      جوانی سرمایه ای پیری تجلی گور نشیب

عمــر را پــایمال مـکن جمشــید بخوان این عندلیب