|
وفا معصومی
این غزل رابه
پیشگاه گویندگان جهانی زبان گرامی
ودوست داشتنی
فارسی تقدیم میدارم.
« زبان فارسی
راپاس بداریم »
دوکتوراحد
وفامعصومی
فارسی محبوب
جــاویدان من اسـت
هـــمدم ویار مهـــــربان
من اســت
هر لغت هـــر
کلمه ، و حــرف اش
داروی جســــم ناتــــوان
مـن است
آفـتابیست کــــه
زندگانی از اوسـت
زندگی بخش جــــاویدان مـن است
راوی ی روزگـار ِتــلـــــخ و لذیذ
سند هویت و نشـــــان مــن است
روز وشــــب
با مـن ورفیـق وندیم
درکتاب وگه در فغــــان من است
ضَعف او روز مــــن کند شب تار
چـونکه رزقِ ِتن وروان من است
رفته همچون
نفس به رگ رگ من
زندگــــی
بخش وپاسبان من است
هادی ِراه و
رأی مــن شب وروز
یار
دانای ، هــر زمان من است
هرخـــــط
ونثروشعروپند وغزل
یادگــار ِ کــران کــران من است
نشناسد مـــــرا
کسی به رســـوم
فارسی
گفتــــنم نشان مـن است
نه به تنها
اسیر ِعشقــــــش من
خلق
ها حامی ، بیان من است
در رگ وریشه
هـــــــای ریز ِبدن
آبی در قـــدرت و تـــوان من است
عزت و شهــــــــرت
او، عزت من
کسر ِشأنش شکستِ شأن من
است
دِژ او پــــــــــردل و بلند و قشنگ
سنـــــگردفع ،
دشــمنان من است
همــــــــگی
پند وعبرت وعـرفان
تا جهان است قــرآن(1) من
است
در جواب ســــــــؤالی روزحشر
گویمش فارسی
زبان مـن است
ایـــن نــه
زامروز ودیروز وفردا
تا ابـــد در دل و
دهان من است
ایکه ازعشــــــق
او گوئی هردم
روز ِلاف تــو! امتــحان من
است
یک ســخن
اینکه جان من جانش
حافظش رب ومـردمان من
است
نیست مـا را
(وفا) دگر معشوق
فارسی ، یار قهــرمان
من است
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(1)مولانا در
فیه مافیه زبان فارسی را به نام قرآن فارسی یادنموده است.
| 
تأملي بر جهان بيني مولانا جلالدين محمد بلخي
