در سوگ اولین سالگرد از دست دادن شاعر درداشنایی کشور

فانی هم پیوست بحق و روز مــا را شام کـرد

 گرچه خویش را در جوار رحمتش ارام کـرد

شعر فارسی داد فرزندی ز دست و با دریغ

در فراقش دوستان را خون دل بـر کام کرد

چاره ای هـــــرگز نباشد  بر قضای  ایزدی

توسن پیک اجل را کـــــی  توانی رام  کرد

شاعـــــر درد اشنایــی با ســـــلاح دانشش

داد خواهی مظلومان را وزپـــی ظلام کرد

مفتخر باشد وطن رازین چنین فرزند که او

سر نهاد بر استان و جان فدا فرجام کرد

این گل خوشبوی ما را در بهاران از چه رو

روزگار از ما گرفت و پرپرش ایام کرد

مجیدی