ماتم سرایی

غزل سرای هر ماتمم چرا ام

که ویران هر آبادی ام چکنم

ندای هر نعره به دوشم که غمیست

عاشقم مگر غم خانه باشد غزلم

ندای حسنت چون شاعری شاعرم

که غمت نصارم این است افتخارم

این غزل سرایی و شاعرییم

این زندگانی و این تویی کتابم

شهرت در انجمن و رونقم تویی

نشان هر غزلم تویی دُرَفشم

دلی چون شیشه ات اگر با سنگ افتد

چشمانم چون نم زار زار بگریانم

به امید می گمگشته ام چون شمع

عمرم سرنگون وبه لیل ابد خفتم

به جز یادم به بیرنگی روحم چه سود

تمام اندر لحد دیدار ز موعودم

لحظه شمارم که خوش بویش برچینم

سوال ز بیقرارییم جواب برآرم

گرچه قابل خوانش نیست این سوادم

همچو جمشید در شمار بیسوادانم

جمشید نقشبندی کابل افغانستان

11/حوت/1386