خواجه محمد نعــیم قادری                       

کلنــــــگـار- لوگــــــــــر                            بسمه تعا لی

درآوانی که ملل مختلف جهان با بهره گیری ازامکانات موجود درجهت باروری فرهــــنگ واندیشـه رشد ارزش های مادی و معنوی خود مجدانه می کوشند.و هر کدام به پیــروزی های نایل و دســــتآورد ها ی خوبی را برای  ملت ها ی خود داشته اند.  دریغاکه زبان شرین ، پربارو جهان شمول فارسی  در مهد و پرورشـــگاه خوداز طرف معــاندین و عوامل استعــــمارقرارمورد تاخت و تاز و تهاجم قرارگرفته  و از داخل و خارج جغرافیای فرهنـــــگی آن مورد  تهدید جماعت فرهنگ ستیز و بیگانه پرستان بی فرهـــــنگ  واقع شده است.  آگاهانه و نا آگاهانه این زبان راکه صلح و عشق ومعرفت درآن جاری است. تخریب و تهدید می کنند.

این قصیده را که سال پار به مناسبت گرامیداشت روزجهانی زبان مادری سروده بودم ویک بار دیگر آنرا به همه هم میهنان عزیزخودو همه پارسی گویان عالم هدیه می کنم.باشد تا اگر به خود آیند و به پاسداری این زبان ورجاوند کمر همت ببندند. و آنرا ازتهدیدات دشمنان کوردل و بی انصاف نجات دهند.

-----------------------------------------------------

پارسی را پاســـــداریم

مــن زبان پارســـــی را پاســــــداری می کنم       

                                  هم بیان خویـش را فرهنــــگ مداری می کنم

خون دل خوردم مدام و باسرشک دیده ام           
                                      گلـــــشن باغ ادب را آبیــــــاری می کنــم

     من زبان پهـــــــلوی را خــوانده ام دّر دری                                      
                                    واژه هـــــای ناب آنرا  مـــاندگاری می کنم

شهــــر یاران ادب را می نهــــم ارج گـــران                
                                     هر یکی را هرکجـــــا حرمت گـذاری میکنم

چون زبان ماست گنج معــرفت اندرجهـــــــــان    
                              احترازاز فحــــش وطـعن وجعــــــلکاری میکنم

من به حرف نابـــکار دشمــــــنان بی  خرد         
                                چون گذشته صـــــبر دارم، بردباری میکنم

             الامان از شهــر نو(1) و الحــــذر از شـــــعر نو                                 
                                مــــن بخود کی صیغه ی تقــلید جاری می کنم

کاخ وایــــــــــوان ادب را آب و رنگ تازه یی                           
                               با سرایش های نغزی آیینه داری می کنم

ژاژ خـایان را به نام عشـــــــــق میسازم ادب                            
                            بازبان پارســـــی مردم مــــــــداری می کنم

می زنم بر فرق هـــر یاوه سرا چوب ادب                                                    
                                 از حریم ملک معنی پاســـداری می کنم

     نیست مــداحی و فحاشی مرا در شآن لیک                                                
                            من ازین فرهنــگ حس شرمساری می کنم

مینـــهم مرهــــم به زخم مردمان ملک و دین                            
                        التــــــیام درد مـــلت زین مجــــــاری می کنم

می برم رنج یتـــــــــیمان از بلای صلح وجــنگ                        
                      درد مــــــندان وطن را غمـــــــگساری می کنم

 هست صلح و عشق جاری در زبان پارسی                             
                    هر جماعت را به لطف و مهـر، یاری می کنم

 دوش با شمشـــــیر تیز و حال با خون قـــلم                            
                      گلــــــــزمین فارسی را آبــیـــــاری می کنم

 واجــب آمد پاســـــــــداری از زبان فارســی                            
                    این وجیــــبه را اداء با اســــــتواری می کنم

 بهـــر تحکـــــیم بنای دین انــــسان ساز خود                           
                    معنــی فرهنـــــــگ را در ملک جاری می کنم

  در کویر خشک آفت دیدۀ این مــــــــرز و بوم                         
                      لاله ی شعــــر دری را ســبزه کاری می کنم

 در ثقـــــافت می نمایم کار های بی نظــــیر                             
                    حرف و امـــــلاء غلط ،ویرا ســـتاری می کنم

  بهر برپائی رستاخــــــــیز فـرهنـــــــگی چـنان                            
                      واژه هـــای دلنشیـــنی ساختــــــــاری میکنم 

             تا که گـــــردد بارور هـــرجا  درخت معــــرفـت                                                           
                     اهــل عـــــــلم و معــــــرفت را یار یاری میکنم

زنده گی بی فهـم و دانش آرزوی ما مــباد                                   
                          نو بهــــار معــرفت را گــل عذاری می کنم

تا کـــه پیــــرایش شود دّر دری در میهــــــنم                            
                        بانی اندیــشه مــــشق ابتـــــکاری مـی کنم

کاخ و بنیاد ستم را مضمـــحل خواهـــــم نمود                                        
                   آب را در جو یـــبار عـــــــــدل جــاری می کنم

عهــــد من با "آریازاد" است تا روز پســـین                         
                        این وطن کی طعمـــه گرگان هاری می کنم

آنچه دراین مملکت از جور بد اندیــش رفت                             
                         سالها بینـی برایش سوگـــــواری می کنم

هر که پا را کج نهـــــد او را نکوهـش می کنم                           
                       از کیان ملک جــــم من پاســــــداری می کنم

ادعــای بیش و کـــم از "مــا و مــن" درکشورم  
                           بهر آمارش (2 )چنـین لحظــه شـــماری می کنم

من که آز آزادگـــان ســـــرزمـــین خـــــاورم                            
                                   کی به اهریمـــن دمی هم سازگاری میکنم

دست بی فرهــنگ دشمن بشکنم باردگر                                  
                                 حامیانـــــش را زهر صحنه فراری می کنم

طالب آدمکـــش و میهــــــن ستـــیز قـــــرن را                         
                             خاک پای قهــــرمـــان پایــــــــداری(3) می کنم

کی بســـــان نوکران اجنـــبی در ممـلکت                                 
                                    چاکری و بردگی و سر ســــپاری می کنم

مسخ بنمـودسـت همــین بیـــگانه ها تاریخ ما                           
                           من خراســــان را زهر جرثومه عاری میکنم

نی یمین ونی یسارم، نی سیاه وسرخ رنگ                              
                                موکب آزادگی را جان نــــثاری مــــــــی کنم

مدعی را گو اگـــر داری تو از مـــردی نشـــان                          
                            بین که در میــدان رزمـت چون عــیاری میکنم

می نوازم مردم با عـــلم و با فرهـــنگ را                                
                                   دشمـــنان را سر دچار شرمساری میکنم

رنگ مـا را کرد ه طــــاغوت زمــــانه زار وزرد                       
                                 قطــــع بنیــاد شر و طـــرز شراری می کنم

 ما چســان تخــریب مــیراث نیاکان بنـگریم                             
                                     باچـــنان ذلت کجـــا،کی بردباری می کنم

دشمـــنان ممـــلکت غــرق اند در ناز و نعــــم                           

                              من، که قــوت لایمـــــوت نان جــــواری میکنم

 ریشه هــای جــهل راهـرجای میبایدکشید                               
                                 جهـد و پیــکاری به هر لیل و نهـاری میکنم

  برسر آنــم که گــر روزی شود در مــمـلکت                           
                                   کار را بر اهـــل کارش واگـــــذاری می کنم

  در ره عشـــق وطن تا زنده باشم هــرکجا                              
                                    سربه کف بنهاده ام وجان نـثــاری میکنم    

خواهــــــمی امن وامـــانی از برای کشـــورم                                                  
                              من نکوهــش حمــله هـای انتحـــــاری میکنم

 دارم ایمــــــان مـــتین و اعتــــقاد راستـــین                             
                                   زین سبب از ناکســــان پرهـــیزگاری میکنم

 "فارسی" و "تاجـــکی" گوینـد و یا دُرّ" دری"
                                 هرکسی منـــها کند من بی قـــــراری میکنم

         نیست فرقی در میان لهجــه هــای دلنشـین( 4)                                                    
                               من به لطـف لهجه های خو یــش کاری میکنم

 فارسـی هست عروةا لو ثقـــی ابنای وطـن                             
                                این حقیــقـت را بیــان با اســتواری می کنم

بهــــر شادیی خــــــداوندان شعـــــر پارسی                              

                          کار فرهنـــــگ و هـنر را افتـــــخاری می کنم

همـــدلی ازخود مگــیر ای هـم زبان نازنیــن                            
                          زنــده این دوران نو را هــم چــــو پاری میکنم

همــزبانا! گر تو باشی همـره و همـــکارمن                           
                                دانـش و اندیشـــه را هـــم پایداری می کنم

در تقـــابل با دسایــس هـــای اعــــدای وطــن                           
                              دایمـــآ تآکیـــد بر وجـــــــــــدان کاری می کنم

گر"من" و "تو" "ما" شویم وروزآید باهــــمی                     
                              کشـــــــــــور مــاتمســــرا را باغ باری می کنم

باز هــم با معـــجز فرهنــــگ انسان ساز خود                          
                            کار هـــای جــــــاودان و مــــاندگاری می کنـم

عظمت پارینـــۀ فرهنـگ خود را در هـر مان                            
                               از خــــــداوند توانا، خواســـــتاری می کنم

گفت اندر جمع یاران با صراحت "قـــــــادری"                         
                                مــــن زبان پارســــی، راپاســـــداری میــكنم

* * *

naeim_qaderi@yahoo.com  /  qaderi786@gmail.com

(1).  به معنی تجدد که در تعارض با تمدن قرار دارد. چون تمدن انسان را از درون متحول می کندو                تجدد از بیرون. تا انسان از درون متحول نشود، تحول بیرونی  تغییری درشخص یا جامعه به وجود نه می آورد.

(2).  آمار همان احصایه درعربی  می باشد، چیزی که درکشورما تخمینی و غیرواقعی می باشد.  درتاریخ کشورما سرشماری واقعی وبدون غرض و مرض صورت نگرفته است. دراینجا آرزو مندی شده تاسرشماری دقیق و شفاف صورت گیردو آمار دقیق اقوام کشور به دست آید، تامطابق آمار مشارکت وسهم اقوام درقدرت مشخص و سیاستگزاری وبرنامه  سازی خورد و کلان آینده کشور صورت گیرد.

(3).  مراد سپه سالار شهید مسعود غازی می با شد.