فریاد یک مادر

وای بـــرمــــن وای بـــر ســـوز دلـم

وای بـــر اشک شست صــحن منزلم

وای مــــن یــــک مـــــادر بیچاره ام

باغــــــم وانــــدوه و قلــــــب پاره ام

من بحال نو جوان  کامبخش خویش

آن محصل کرده حال مــن  را بریش

حیف بــــــرمــــا اینقدر پســت حقیر

مــی زنند گاهــی بدار گاهی  به تیر

از ســـرشک ما نگین برتاج اوست

از حـــساب ما خـــراج و باج اوست

در اســــــارت  نازنین فـــــرزند من

برده اند کام بخش من  از چنگ من

منز بیتابی زنـــــم سر را  به سنگ

تا كشــــــم فــــــــرزند از كام نهگ

گفت توهین کرده است   دین و خدا

زیـــن سبب مجرم و اعدامــش بجا

او خـــــدا مـــن بنده ی  شرمنده ام

لــیک با دینـــــم و  دایـــــم بنده ام

مـــــن به نام پاک ذات  کــــــــبریا

می کنم خــــــــود جمله فامیلم  فدا

از بـــــــرای  نام  پاكــــــت اي خدا

کشته مــــردم کرده تیرش را  رها

کاش مثل  طالبان  در صــحن عام

کامپپوتر را زنـــــــــد  تیر  وکمان

یا کشد از سایـــــــت  کفر امیزان

آتش افروزد  از صبح تا به  شام

ایــــن صدا از مادر  بیچاره است

از غم  فرزند  قلبش  پاره است

كاش  اندک  فرصتی آیـــد که ما

با خبرگردیم ز انصاف شـــــــما