ساغر

 

نشه و مست وخــــــرابم ساغرسرشارکو

تا بــــه یک پیمانه رقصم آب آتش بارکو

 

ساقی مهوش کجا وحاصل عمرم چه شد

دوستان مـــــن محو گشتم قدرت دیدارکو

 

یافتم آخر وصال دوســـت در ابهام وصل

قدرت حر کـــــت کجا و جر ئت گفتار کو

 

آب و آتش در تباهم دست باهم  داده اند

گــــــو اگــــــرباشد پناهم قدرت رفتار کو

 

در سرابـــم میکشاند دایـــما با تـــشنگی

جرعهء هرگـــــز نه نوشیدم مرا پندارکو

 

بوی گل درباغ خاطر باور سیر دل است

تا تــــهی از سیر آغــــوشم مرا گفتارکو

 

حضرت ظریفی