((جذ بهءعشق))

 

هر جا که روم در نظرم  جــــــــلو ه  نمایی

هرد م بدلم جـــــذ به ء عشـــــــقت بفزا یی

 

جـــــان با خته گا نند براه تـــو ز حد  بیش

زا ن رو که توشا یستهء مهــــری ووفایی

 

مفتون هوای تـــــو ام  و محــــــو  خیا لت

درهـــــر نفسی مـــــو نس جان  و دل مایی

 

جز حضرت تــــــونیست مــــــددگار خلایق

زیرا که تــــــو هــــم مالک ارضی وسمایی

 

دل بسته اسباب نگرد یـــــم کــــــه فا نیست

جـــــــو ییم رضای تو که پر لطف  وعطایی

 

گاهــــی بدل ســــوخته ام  شـــعله  فروز ی

گاهی ز رهـــی چشـــم تـــرم  جلوه  نما یی

 

هر چند  پر ازجرم  و گنا ه  است (عزیزه )

شاد م که  تو بخشنده ء هر اثم و خطا   یی