شعر



	یار بی همتا الا ای یار دیرینــم کـــدامــین شـــیوه بگزیـــنم به حسرت خانهء عشقت همیشه ســر بــه بالینم بیابان گرد خو شخویی بمن گفتا، چــه میگویی! کــــــه مــن دلدادهء مــــهر تو ام ای یار شیرینم چه خوش صید دلم کـردی عجب بامهر صیادی عجب دامیست وین زلفت هـــمه در بند تمکینم زهجرانت هـــمی نالم چـــــو مرغ بی پر وبالم اگر ازناله باز افتـــــم ســــــــر کوی تو بگزینم منم عاشق به رخسارت دلم روشن بــه دیدارت مــــــرا حال دگـــــر باشد که تا روی تو میبینم نه من تنها شـــــدم مفتون بدان رخسارهء گلگون هر آن کس دیده رویت رارجوعی کرده بردینم فــروغ رمز پیغامــــم وعــــشقت بـــرده آرامم همه سر گرم انجامـــم همین است رسم و آیینم