شــو ره زار غــربت

همــــــت اندر پهـــــنهء اظهار بس در جستجوست

آنـــــچه مــــــــا جستیم در ســـــیر تمــنا آبروست

 

وه که در غــــــربت نشانی نیســـت از این بینشان

هـــــر چه مــــی دانم ترا ای هموطن راه نکوست

 

حاصــــل داس ودرو ایـــــن جا نهال بـی براسـت

کشت بی حاصل بساط شـــوره زار آب جـــوست

 

مردم این جا که قا نــون شان به فکر من خطاست

با ادب زا نو زدن نتوان جــــــسارت بس نکوست

 

گوئیا که نسل قانون کور و گوشش هــم کـــراست

در عدالت خواهــــی وانصاف ممنوع  گفتگوست

 

راه شان کردارشان ماشین صفت ،احسـاس نیست

ظاهرا ســــــالم ولیکن درد بی درـمان در اوست

 

زرق وبرق شان تـو میگویی خیالی بیــش نیـست

گوئیااحساس ولطف ومهرهریک بی وضـــوست

 

هریکــــی لبخند شــــان با زهر مـــی باشد عجین

دردرون شان کینه میبینی حسادت هـــا دراوست

 

در نگه شان خنـــجر دلــدوز گــــویی خفته است

در حقیقت آنچه من دیـــدم کــــه  نا پاکند پـوست

 

عزت و قرب ومقام شان به خو دشان  زیب وفر

جمله میدانیم، کی در لطف بد خـواهان نکوست!

 

عـــزت غــــربت کــــجا، و ذلت حـــــب وطن!

دروطن بودن بسی زیباست گــر جایی دراوست

 

شام شنبه 8/9/2007دیارغربت

 تامپره فنلاند حضرت ظریف