بهار سعید

آرزو

چشمـان مــرا  به " بــلخ"  زیبا  ببرید       د ستان مرا  به لمــــــس " با با"  ببرید

خـا کســـتر قـلـب  داغ  هـجـرت  زده ام      .بر سـینـــــه ی  داغــدار " بکـوا" ببرید

یا  پیکـر مـن  روان  آمـــــــــو  داریــد       یـا روح  مــرا  بـه جســـــــم  دریـا  ببرید

ســوز جـگــــر نشــسته  در خـونـم  را       بــر مــرهــم " قنــــد هار"  بی  ما  ببرید

خشت وگل و سنگ از استخوانم  سازید       بـــر ســاخــتــن "کـابــل"  فـــردا  ببرید

صــد بوســه ی عــاشــقانه از لـبـهـا یـم      برچهــره ی  سنگ  سنگ  کوه ها  ببرید

دامـن ، دامـن  شــگفـــتـن  شــعــرم  را      بر  جلــوه ی  لا له های  صـــحرا  ببرید