خزف و گهر

طعنه بــــرخسته رهروان نزنيد
بـــوسه بر دســـت رهزنان نزنيد

چون کمان کهنه شد، کمانش  پير
به هـــدف تير ازآن کــــمان نزنيد

تکيه بر زنـــــده گان کنيد ای قوم
تاج بــــر فرق مــــردگان نـــزنيد

هيچ گاهـــــی خزف گهر نــــشود
خــــاک در چشـــم مردمان نزنيد

چـــــون خود ازهمرهان قافله ايد
هـــــمرهء دزد کاروان نــــزنـــيد

باده با دوست در عيان چو خوريد
لقــــمه با غــــير در نهــــان نزنيد

رازق فانی