شعر



	زن مهــــــــــــــــربانا مـحور دنیا تویی گـوهر رخشـــــــــــــندهء زیبا تویی زن چو باشد خانه شاد و خرم است خانه ء بی زن ســـــرای ماتم است انجمن از شــــــمع زن روشن بود وز صفای زن جهـــــان گلشن بود زن چه باشد؟ گعذار این جهــــــان از جمـــال حق جمـــــــال او نشان عاجزو معصوم این دنیـــــــا تویی زنده گی زنده گــــــــــانی ها تویی در جهان هستــی تو ای زن با مقام بـــــرمقــــام هستید صــــــد احترام زن بــود زر زیوز دنیــــــــــــای ما زن چــــــــــــــراغ خانـه تنهای ما قلــــب زن آرامــش مـهر و صـــفا عــــــشق زن آئیـنه را دارد صــفا هم تویی ای زن امـــــــــید راه ما بی تـــو گلها خــار شــد همراه ما