|
شعر از خانم بهانه
دکلمه از حدثیه
شوق دیدار
دلی بی قــــــرار من بین که زمن رمیده امشب
مگــــــر از نگار دیرین خبری رسیـــده امشب
برو ای غـــــــمی جدایی ز دلم تو دست بر دار
که شب سیاه هجران بــــــه سحر رسیده امشب
نبود دیگر هـــــــراسم ز جفای دســــــت صیاد
که پرنده ای مها جر بـــه حضرر رسیده امشب
چی شــــــکر کنم خدایا ز کــــــمالی رحمتی تو
که دعای نیمه شب ها بــــه ثــمر رسیده امشب
تو هم ای اجل خـــــدا را دو سه روز مهلتم ده
که همای بختم اخــــر پی در رسیـــــده امشب
ز ستاره هـــــای اشکم هـــمه جا کنم چراغان
که عزیز رفته ای مــــن ز سفر رسیده امشب
بـــــده ساقیا شرابم کــــه ز شــوق دیدنـــی او
هـــــمه تار پود جانــــم به شرر رسیده امشب
چه عجب بود بهانه که لبت به خنده باز هست
مگر انکه تلخ کامت به شکر رسیــــده
امشب
|