|
اشعار انتخابی
افسوس كــه ايّام جوانــــــي بگذشت
هنگام نـشاط و شادمانــــــي بگذشت
تا چشم گشوديم در ايــن باغ، چو گل
هفتاد و دو ســال زندگانــــي بگذشت
محتشم كاشاني
ز دامنگيري پيري اگــر آگاه ميگشتم
به دست غم نميدادم گريبان جواني را
مهري هراتي
جواني حسرتا بامن وداع جاوداني كرد
وداع جاوداني حسرتابا من جواني كرد
شهريار
ز روزگار جواني خبر چه مـيپرسي
چو برق آمد و چون ابرنوبهار گذشت
صائب تبریزی
فسانه بود جــــــواني، فريب بود اميد
درون دام حقيقت قرار و تابم نيســت
لعبت شيباني
شباب عمر عجب با شتاب مــيگذرد
به دين شتاب خــــدايا شباب ميگذرد
شباب و شاهــد وگل مغتنم بود ساقي
شتاب كن كه جهان با شتاب ميكذرد
شهريار
جواني چون سواري بود و بگذشت
بــــه گلزاري بهاري بود و بگذشت
مهدي سهيلي
دريغا از جـــــواني ، صـــــد دريغا
كه آن هم روزگاري بود و بگذشت
مهدي سهيلي
مـــــــوي سپيد ر ا فلكم رايگان نداد
اين رشته را به نقد جواني خريدهام
رهي معيّري
من جلوه شباب نديدم به عمر خويش
از ديگران حديــــث جواني شنيدهام
رهي معيّري
به روزگار جـــواني درود باد درود
كه دورة خوش من دورة جواني بود
حبيب يغمايي
بر ساحل درياي جواني چــو نشينم
هـــــردم گذرد از سرمن موج خيالي
مهدي سهيلي
خوشاجواني ودورنشاط وعشق واميد
كنار سبزه لب جــوي و زير سابه بيد
دكتر صدرات
عيش خوش و ايّام جواني هـــمه گوئي
چون بوي گلي بود كه همراه صبا بود
وفاي اصفهاني
روزگارم نام داد و كامراني را گرفت
تا زبانم داد، شوق همزباني را گرفت
|