شعر

شعر از راحله یار آهنگ از: جواد غازی یار رباعی ها درد وطنــــــم به دل نـــهان نتـوانم اظهار غمم بـــــــه این و آن نتـوانم بتوان شمه ای به دوستان گفت ولی آن سان کـــــه بود منش بیان نتوانم ٭٭٭ میهن ز در تــــــوبی نصیبم کردند در هجر تو زار و بی حبیبم کـردند در دامــــن پرمهر تـــو خـرم بودم آواره نمودند و غــــــــریبم کـردند ٭٭٭ از درد تــو آتشم بـــــه جان افتاده از عشق تـــو در سینه فغان افتاده از بس ز شـــرار آتشت سوخته ام در خامه نگر شعله عیان افــــتاده ٭٭٭ میهن تــــــــو کجا و من قرینم با تو تو مــــام منی بـــــود یقینم با تــــــو در سوز و تب آتش تــــو می سوزم جسمن ز تــــو دور و همنشینم با تو ٭٭٭ میهن دل و جانــــم از وفا می سوزد عشق شـب و روز تو مرا می سوزد در حسرت آغـــــــوش تو و دامانت هر عضو تنم جـــــدا جدا می سوزد ٭٭٭ میهن ســـــــر و جان من فدایت بادا دل در طلب تـو چـــون گدایـت بادا سوز وتب عشق تو زمن دور مباد این عشق هماره بی نهایــــــت بادا راحله یار