روی یار
ای دیــده به روی
یار دیـــدی بس کـــن
وز هر مژه جوی خون
چکیدی بس کن
ای دل تو برو به
گــوشه ء صـبر نشین
بســـیار بـــه
سینه ام تپیدی بـــس کــن
هـــرچـند بـــه
خاکرو فتادی ای اشــک
یک روز بـــه پایش
نــرسیدی بــس کن
جانــــا بـــه
هـــــوای یار بی مــهر و وفا
صد مرتبه تا به
لــــب رســـیدی بــس کن
در آرزوی
وصـــــال ای پــــای
طلـــب
یک عمر به کوی او دویـــدی
بــس کن
ای عشق ز داغ او
بـــه شب هـای فرا ق
پیــراهن صبر مـــا
دریــــــدی بـــــس کن
ای بلبل از هـــجر
یــار بســــیار منــــال
یکشب که بــــه
گلشن آرمــیدی بس کن
ای دوســــت دگــر
دفتر شــعرم مــگشا
یک چند حدیـــث
غــمم شنیدی بــس کن
مرزا بـــه خیال
چشــم و ابــروی کسی
از غصه چو ماه نو
خمیدی بــس کـــن
شکیب مرزا پنجشیری ناروی