چرا « ما » نمی شویم؟

هـــــم میهنم ز چیست کــــه همتا نمـی شویم

هــــم باغ و هـــم بهار و هم آوا نمی شویم؟

از هـــــر گُرُه، تــــبار و زبانی به یک چمن

گل هــــــای گــونه گونه ی زیبا نمی شویم؟

میهــــن فــــــراخ و گلشن گســترده دامـنش

ازچشم تنگ ماســــــت اگر جــــا نمی شویم

روزی که دست خود بگذاری بــــه دست من

در گـــوشه هـــــای تفرقه تنها نمــــی شویم

ایـــــــن پهنه مادر همه ی ماست از چه رو

همدامنان مــــهر و مـــــدارا نمــــی شـویم ؟

امــــروزه گـــــــر بزرگیِ ما دشمنی مـاست

مــــــا دوســـــتان کـــودک  فردا نمی شویم

هـــرچــــه بهار اخش ســـمن بـوده هیچگه

پاییز لاله هــــــای دگـــر هــا نمــــی شویــم

ای هـــم دیار مــــن کــــــه منم هم دیار تـو

پس ازکجا، چگونه، چرا «ما» نمی شویم؟