|
به منا سبت هشتم مارچ روز همبستگی زنان
خطاب بــه دختـران و زنان افغان
خواهــرم ای ، دختــر افغـــان زمـیـن
لالـــــه روی و، مشکبوی و، نازنیــن
مـــــی نمایم درد دل بــا تــو کنــون
چـــون جـــهان باشـــد نماد پر فسون
بـا فسون و حیلـه هــــــا همـراه مشو
همنشین حســرت و غـــــم هــا مشو
تــــو بیــا ای خــــواهـرم در کــار زار
رزم تــــــو فــرخنــده و پــــر افتخــار
تـــا بـکی غــــم ر ا تـحمل میکـنی؟
در پــی دانـــــش تـعلل مـی کنـــــــی؟
در جهان کس نیست هــم مـانند تـو
مرد سر کش هر کجا در بند تو
خواهـرم ! صبر و صبوری تابکی ؟
از جـهان علــــم دوری تـــا بکـی؟
خـــــواهرم بشنو ز دانـا این سخن
در پـــی دانش بکوش ای جـان مـن
علم و دانش زیــور انــــسـان بـــود
دختر عــــاری ز عــــلم نادان بود
خیز و بــر گیـر دامـن علــم و هنــر
از تمدن تــا بکـی تــو بـی خبر ؟
تــوچرا بی دسـت و بی پایی هنوز؟
یـا اسیـر رنــــج شبهایی هنــــوز؟
تـــا بکی تسلیــم زور و زر شـوی؟
یـــا غلام و نـوکر و چـا کر شـوی؟
خــواهرم ای خــواهر زیبـا سرشت
تا کجا نالی ، زبخت و سر نوشت ؟
چند داری شکوه از تقدیر خویش ؟
خیز ودریاب چـاره و تدبیر خـویش
مشعل دانش بگیر حـــالا بــه دست
یا زخود برون بشوای خـود پرست
علم را گــر پیشه ات سازی مدام
تــو از ایـن راه میرسی انـــدرمقام
تا بکی هستی به رنج واضطراب ؟
چنـد داری ایــن همه درد وعذاب ؟
گــاه سختی مــی کشی از روزگـار
گاه از فـــامیل و ازخـــویش و تبار
زار نـالد کــــــودک بی نان تـو
غصه دارد ایــن دل بــــریــان تـــو
خــواهـــرم بــا گامـــهای استـــوار
عفـــت و آزاده گــی را کــن شعـار
گیـر خــــواهر مشعل علم و کمال
تــا بیابـی عــــزت و جــاه و جلال
دانش و،علـم و کمال، فضل وهنر
بهتراز گنج اسـت ای صاحب نظر
صـاحبـان عـلـــــم در روی زمیـن
بس مقام و ارج دارنـد ایـن چنین
کـــوش تــا آنــرا بیـابی زود تـــر
بـا خبــر گـــردی ز عــمران بــشر
گــر تـــو راه علــم را پیــدا کنـــی
هــم حــذر از کـار نـــا زیبــا کـنی
خــواهـرم تقــلید بیجا تـــــا بکی ؟
بی خبـــر از فــــکر فـردا تا بکی؟
گـــــر چـــراغ علم را روشن کنی
خا نه ی تاریک خـود گلشن کنـی
بــــــر شکن آخر طلسم بنـده گی
تا نمایی بــا شرافـــــت زنـده گی
شاعر (شبنم )
دنمارک وایله
مارچ سال 2009
|
تأملي بر جهان بيني مولانا جلالدين محمد بلخي
