گفتگویی تیلفونی

گفتم بلی ولــــــی چه عجب دلنواز بود

طر ح صدا به گوش مبیلم چو ساز بود

حقی سخن زبان تــرا زیب لطف هاست

اینجا نــوات گـوش مرا نازنین صداست

بــــا گفتگو کـــه باز مــــرا هسـت آرزو

صــد بوسه میزنـم بـــه لبانت زجستجو

برنخل عمـــر تــــا تــوثمربوده ای مـرا

درآسمان چو شمس وقمر بوده ای مرا

دل بسته ام بــــه قامـــت زیــبای ناز تو

ای نا زنین مــــن ! شــــده ام تا نیاز تو

جان فــــرش رات کرده ام ودیده انتظار

قـــربان شــــوم ترا که دلم گشته بیقرار

بادا مبارکـــت بــــه چنین عیــد در قیام

هــــر چنــــد غـــربتم نبود عـید را مقام

ما را چو عید نیست به غربت وسال نو

بگذار چون «برید »توام نا صحم مشو

نجیب برید