** مادر بیمار **
شبانگه شیونی از کــــلبه ء دور
بگوشم میــــــــرسید
از کودکی زار
نهفته در صدایــــــش درد و
انــدوه
گواهـــــــی بود از رنجش
شبی تار
فرا میخواند
ظلمــــت کوچه وشهر
شلاق باد بـــــــود
اندا م اشجـــــار
زجاجستم روان گشتــم بسویـــــش
زنـــی درکلبهء بود سخت
بیمــــار
چــو یخـــبـــندان
درون کلــبه ء او
نبود اورا
کسی یار و مـــــدد گا ر
نـــه نــــانــی در
میــــان سفرء او
نه روشن آتشـــــی درپای
دیو ا ر
کنار ش رفتــــم
وحالش بجستـــم
بسویم خیــــــره
شدباچشم خونبار
بگفـــــــت کشتند دونان
همسرم را
که آمد بر سرم ایــــــن
حالت زا ر
بپا س آنکه
چـرخ رو ز گـــــارش
بتندی می کشید
با عــــشق سرشار
زفیـــــر راکـــت و آتش
بغلطیـــــد
بخاک وخــــون واندم
اوبیکبـــــــار
چومن افسردهء
بیش است ازجنگ
درایــــــن
میهن که دیده رنج بسیار
سراســــر آرزیم صلــح با
شــــــــد
بــــــرای کودکم این
است در کا ر
سخن بر لب به
جانان داد جا نــرا
که گیتی گشت یکــــــدم برسرم تار
بسوی کـــودکش رفتــم
به الفـــت
به آغوشش گــــرفتم طفل هوشیا ر
زنی با
بینــوائی جان سپــــــر دن
چــــه سودی
برکف اهل تبه کــار
ثنـا بـر روح آنان ای (
عزیز ه)
که با خـــــود برده
اندامیـدبسیار