21208520_673678886170388_396784803_n

مدیریت رسانه در افغانستان

Facebookgoogle_plusFacebookgoogle_plus

زحل میرزایی یزدانپرست

آثار مکتوب در خصوص مدیریت رسانه به­عنوان یک پایگاه علمی، بسیار محدود و اندک است. دلیل آن را می­توان در نوپایی حوزه مطالعاتی آن جستجو کرد. مدیریت رسانه در قرن ۲۱ عرضه شده و مطالعات میان رشته­ای می­باشد. در بسیاری از دانشگاه­های معتبر جهان در قالب رشته MBA۱  شناسایی و بررسی می­گردد و محدود مراکزی می­توان یافت که مطالعات این حوزه علمی را در قالب تحصیلات فاصله مجزا ارایه دهد، هر چند در برخی دانشگاه­های معتبر منطقه و جهان در قالب کارشناسی ارشد و حتا مقطع دکتورا تدریس می­شود.

با این مقدمه وارد بحث مدیریت رسانه­ ها در افغانستان به عنوان مطالعه موردی می­شویم تا چند و چون رسانه­ ها را به لحاظ مدیریتی ارزیابی و درک نسبتاً جامعی از واقعیت­ها در این راستا میسر گردد. نباید فراموش کرد که پرداختن به موضوع مدیریت رسانه در افغانستان اقدام بکر و نادری می­باشد و از این جهت حایز اهمیت فراوان می­باشد. مدیریت رسانه از ابعاد متفاوتی مورد توجه بوده است و در این نوشته سعی شده است بعد مدیریت و مالکیت رسانه­ ها محور بحث قرار داده شود. بگونه­ای که نه رسانه به لحاظ سازمانی یا همان مدیریت در رسانه هدف قرار گیرد و نه هم بحث مدیریت بر رسانه مراد باشد. از منظر مالکیت و مدیریت رسانه­ها در بسیاری از دسته­بندی­ها می­توان سه نوع رسانه شامل رسانه­های دولتی، رسانه­های ملی و رسانه­های خصوصی را از هم تفکیک کرد. 

رسانه­های ارتباط جمعی در افغانستان شامل انواع رسانه­ای (چاپی، دیداری، شنیداری و چند رسانه­ای) از این جهت به دو بخش بسیار مهم قابل مقایسه می­گردند. رسانه ­های دولتی و رسانه­ های خصوصی، صرف نظر از اینکه بحث ملی­گرایی را خواسته باشیم مطرح کنیم و یا رسانه­هایی را متعلق به مردم و یا بیت المال محسوب شود. به بیان واضح­تر جدا از رسانه­هایی که توسط ارگان­های دولتی و متعلق به نهادهای حکومتی می­گردند، تمام رسانه­های به شمول رسانه­های بارویکرد حزبی و با خط­مشی تجارتی را در قطار رسانه­های خصوصی می­توان جمع بست.

رسانه­ های دولتی در اینجا هدف اساسی نیست، زیرا رابطه عمودی و سلسله ­مرتبی در مدیریت رسانه­ های از این دست حاکم است. اما رسانه­ های خصوصی عُنصر اصلی و شالودهء موارد قابل غور و درونمایه را شکل می­دهد. با این تصور که رسانه­های خصوصی در گیرو مالکیت و مدیریت قرار دارند. هر قدر ذینفعان رسانه نقش پر رنگی داشته باشند، اثر مدیریت کاهش می­یابد و در این زمینه رابطه وارونه­ای فرض گرفته می­شود.

آن­چه قابل تاکید و برجسته­ سازی می­باشد این است که مدیریت به­ عنوان مدیریت سازمان رسانه­ای و نگاه سازمانی به رسانه مانند تمام سازمان­های دیگر که مفاهیم سازماندهی و بسیج منابع مطرح باشد، در این گذاره جایی ندارد. مبرهن است که مالکیت از پایه ­های مهم بازار دانسته می­شود و در واقع منافع غیر ملی و جدا از معیارهای علمی و ارزشی در بازار هدف قرار می­گیرد.

 

About VIP

x

Check Also

b580ba66-5e58-4e57-ab17-92a4454dfaf4_16x9_600x338

در بارهء نظر بهاره جلالی :

سمع حامد یک : بهاره جلالی ” بهاره جلالی” است نه پدر اش .  دو: ...