IMG_0341

مثنوی غزلی

Facebookgoogle_plusFacebookgoogle_plus

مثنوی غزلی بر درخشش مولانا  زیر عنوان

 

( تابنده چو خورشید  )

در کلام مـــــــولانا تابشــــی دگـــــر باشــد

ناله بی اثــــــرهــم  نیست دلبراربه بر باشد

بحــــر وبرتمکین است تا نوای شیرین است

شور وشوق فرهاد است کوه اگر کمـــرباشد

درجــــــهان مــــــولانا شــــهره مــردم دا نا

پارســـــی سخــــن گفتن  با دری اثـــر باشد

تـــــا سخن شـــــــود بنیاد،میکند چنین ارشاد

عالمــــــی دگــــــر دارد آســــمان خبر باشد

آشنای عرفان اســـــت محوتاغزلخوان است

برکــت خرا سان اســــت مثنوی هنر باشـــد

شمس شوروفریاد است آفتاب ظلمات اســـت

مست با الســــــت اینجا سیر شور وشر باشد

گفت نابش عالــــم گیر، کی شود کسی دلگیر

آن که مست عشق اوســـت در دلش اثر باشد

روشنای انواراست مطلع عشق دلدار اســـت

جوش وسیر ابحار است ار چـه در گدر باشد

گلشن است نوای دل جـــــــان من مشو غافل

حل چومیشود مشکل عشـــــق را ثمـــر باشد

عا جــــــزم ازیــن گفتار لیک نیســـــتم بیمار
مهر زین محبت هــــــا  در دلم شـــــرر باشد

نحیب برید

About VIP

x

Check Also

10983488_1390542714590333_7869485588289150987_o

هفته سوم وچهارم اکتوبر

یادداشت هفته یک:   می گویند کتابی با سابقه دو هزار ساله از نزد قاچاقبرا ن ...