POETRY

غزل: نجیب برید

Facebookgoogle_plusFacebookgoogle_plus

از حفظ کـن کــه شـاد و دلاراســت ایــن غزل
فـــریــاد و نالـــه هـای دل مـــاست ایـــن غزل

بـاغ امــید و مزرعــهای از غــــم مــن اســت
تــــا رونـــــق وفــــا و تمناســـــت ایـــن غزل

برپــــا نــموده رزم و هیاهیـو بـــه شــــهر دل
زینسان که زیب و راحت دلهاست این غزل

خوشبوست در تنت که تو را نام فارسی اسـت
شعـــر دری و مطــــلع والاســـت ایــــن غزل

یکدم بیا بشیـن و بخـــــوان نظــــم فـــارسی
تـا ویژه هـــای شعر دری راســت ایــــن غزل

تاجیک و پارس و لفظ دری مــادرش یکیـست
کی گفته اســــت که فاصله ها راست این غزل

خـوش آمــــــدی به مطلع شــعرم دمــی بشین
در آسـمان بـــه بال پری هاســت ایــن غـــزل

جـــــاریست در تنش هـــمه خـــــون نیای مــا
با شــــیوه های ســـقف مطلاســـت ایــــن غزل

رنگین گلی بــــــه میــــکدهی عشق مــــا ببین
در باغ ایـــن جهان که چه بـرجاست این غزل

ســـــرمست و عاشقم ســــــر خود را فـدا کنم
با روح و دل نیایش همراســـت ایـــــن غــزل

درمـــــان شود به مشکل مـــا درد ایــن حزین
حقا کــــــــــه جـــای گاهی مشفاسـت ایـن غزل

لفظ « بریـــد » بهــر زبـان هـــای مـــــادری
در هــر زمان ســـرایش معناست ایـن غـزل
نجیب برید

About VIP

x

Check Also

15781176_10154796775540429_3890707320063186814_n

تاریخ ۹ ثور ۱۳۹۶

بهار بهاری شـــدم باز نــــوروزم آمـــد نـــــگار آمـــد و بخت فیروزم آمـد