POETRY

پرستوها‏‏ی مها‏‏جر : نجیب برید

Facebookgoogle_plusFacebookgoogle_plus

پرستوها‏‏ی مها‏‏جر

***

کشور افغان چـرا در دسـت نادانـان بسوخت

دشمـن حیله‌گر ببین خانه‎ی افغـان بســوخـت

***

سوخـــت ســـراپای شـــهر آتش سوزان نگر

شعلهی وحشتگر و جنگل پروان بســوخـت

***

جنگ و جـدل جمله‌گی هستی مردم گــــرفت

دشــت و دمن نیز هم‏، خرمن دهقان بسوخت

***

جنگلــم آتـــش گــرفــت چـــون دل طفل یتیم

روبه‌گک حیله‎گر! لانه‏ی شیران بســـوخــت

***

آتـــش کینه فتـــاد، خـــانهی مــردم بسوخـت

کینهی جنگآوران، کابل خــوبان بســوخـت

***

این همــــه ‏‏ظلـــم و ستم تا کــــه روا داشــتند

خشک وترملک ما جمله‌گی ‏‏یکسان بسوخت

***

راکـــت و تــوپ و تفنگ در همهجا ریختند

کودک و پیر و جـوان در ره دونان بسوخت

***

گفتن باطل چــــــه ســود از دهـــن بی‏‏خرد

کندوزوهرات و بلخ،غوروسمنگان بسوخت

***

گشته مهاجــر هــمه، تـوشهی ره بســتهانـد

سینهی پرشورشان در غم هجران بسوخت

About نجیب برید

x

Check Also

p n j

ضحاک ستمگر

  هر سوکه نظر کردم، هرگوشه گذر کردم خاکستر و خون دیدم، ویرانه به ویرانه ...